Πώς γίνονται οι αλλαγές
Γιαυτό και είναι χάσιμο χρόνου και ενέργειας, μείωση της εσωτερικής
μας παρακίνησης και φρενάρισμα της δημιουργικής ορμής μας, το να στεκόμαστε για
να κριτικάρουμε την επιφάνεια, χάνοντας έτσι το βάθος. Να διαμαρτυρόμαστε για
το βραχυχρόνιο πρόβλημα, παραβλέποντας την μόνιμη μελλοντική λύση και να κλαίμε
για την πρόσκαιρη ταλαιπωρία, ματαιώνοντας την μελλοντική επιτυχία.
Όταν επιδιώκουμε μια αλλαγή, το καλύτερο που έχουμε να
κάνουμε, είναι όσο γίνεται πιο ανώδυνα, να περάσουμε αυτό το άχαρο στάδιο της προσωρινής
δυσάρεστης κατάστασης γρήγορα και αποτελεσματικά, που μπορεί ίσως, να
περιλαμβάνει πολλά στοιχεία από το παρελθόν, που όμως ακριβώς επειδή υπάρχει
όραμα, στόχος και κατεύθυνση, εξασφαλίζει το επιθυμητό μέλλον.
Δεν μπορούμε να δημιουργήσουμε κάτι καινούργιο αν δεν
καταστρέψουμε το παλιό, αν δεν χρησιμοποιήσουμε κάποια από τα υλικά που περιείχε,
αν δεν το αξιοποιήσουμε για να «πατήσουμε» επάνω του και να εκτιναχτούμε
στο
μέλλον.
Όλες οι άλλες φωνές και διαμαρτυρίες, κριτικές και κατακρίσεις,
συμβαίνουν για την επιτυχία εφήμερων και φθηνών προσωπικών στόχων, προβολής,
δικαίωσης, αναγνώρισης, επιβεβαίωσης, επίδειξης κλπ. με άλλοθι κατασκευασμένες
αξίες που υποτίθεται πως δικαιώνουν την φτήνια των στόχων αυτών. Όμως, δεν το
καταφέρνουν, γιατί η εξέλιξη είναι η μεγαλύτερη φυσική δύναμη, που δεν μπορεί
τίποτα να την σταματήσει.

Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου