Το αδιέξοδο των Ευρωπαίων

Σε δεινή θέση βρίσκονται οι «εταίροι» μας, με την αντίδραση της ελληνικής κυβέρνησης.
1. Θέλουν να δείξουν σταθερότητα στην εφαρμογή των αποφάσεων τους (όσο και λανθασμένες και να είναι), για να μην χαθεί η αξιοπιστία τους στις άλλες χώρες,
2. Θέλουν να υποστηρίξουν την προηγούμενη κυβέρνηση, που ήθελαν να ξαναεκλεγεί για να κάνουν πιο εύκολα την δουλειά τους (όπως έχουν ομολογήσει),
3. Θέλουν να δώσουν στην ΝΔ την δυνατότητα να μείνει «όρθια» λέγοντας πως «και εσείς τα ίδια κάνατε με εμάς, αλλά εμείς τα κάναμε καλύτερα», ελπίζοντας πως θα βγει στις επόμενες εκλογές,
4. Θέλουν να αντισταθούν σε μια αριστερή κυβέρνηση, γιατί δεν θέλουν να δείξουν μια τέτοια αδυναμία.
Από την άλλη μεριά :
1. Δεν μπορούν παρά να δεχθούν το αποτέλεσμα των εκλογών, για να δείξουν πίστη στην δημοκρατία,
2. Για πρώτη φορά αναγκάζονται να λάβουν υπόψη τους την ετυμηγορία ενός λαού και αυτό θα δημιουργήσει προηγούμενο,
3. Αντιμετωπίζουν σθεναρή αντίσταση από την Ελλάδα που δεν έχουν τρόπο να την κάμψουν, αφού δεν υπάρχει διαδικασία αποπομπής μέλους της ΕΕ,
4. Τους «έχουμε βάλει χοντρά μέσα» με το χρέος και δεν μπορούν να διεκδικήσουν τίποτα (ουκ αν λάβεις παρά του μη έχοντος),
5. Φοβούνται την στροφή της Ελλάδας στην Ρωσία και πιέζονται από τις ΗΠΑ να μην επιτρέψουν κάτι τέτοιο,
6. Φοβούνται την διακοπή της οικονομικής σύνδεσης με την ΕΕ γιατί θα δημιουργηθεί πολιτικό, οικονομικό και γεωπολιτικό κόστος που θα επηρεάσει τις οικονομίες
7. Πιέζεται από το ΔΝΤ να βρεθεί λύση, γιατί θέλει και εκείνο τα 14 δυς που μας έχει δανείσει,
8. Δεν θέλει να δεχθεί την πρόταση μας, γιατί έτσι εκθέτει τον «εταίρο» της στην Ελλάδα (δηλ. την ΝΔ) και γιατί θα «ανοίξει την όρεξη» στις άλλες κυβερνήσεις.
Τι είναι «τα νταούλια» που έλεγε ο Τσίπρας πως θα παίζει και εκείνοι θα χορεύουν;
Ακριβώς αυτή η αντίσταση, η διεκδίκηση, η ανυποταγή, η άλλη λύση, η επιρροή στην ευρωπαϊκή και παγκόσμια οικονομία, ο εξαναγκασμός να ασχολείται όλος ο κόσμος και τα διεθνή ΜΜΕ με το θέμα της Ελλάδας, η επίδειξη υπερηφάνειας από έναν μικρό λαό που την έχει διδάξει στους πολέμους και τους κατακτητές, είναι το θάρρος ακόμη και μιας ρήξης που θα τρέχουν μετά Ευρωπαίοι και Αμερικάνοι να την ελέγξουν και που δεν θα μπορούν.
Είμαστε «ισότιμα μέλη» της ΕΕ και η αξιοποίηση αυτής της ιδιότητας μας, τους εξαναγκάζει σε ισότιμη συμπεριφορά, αλληλεγγύη και υποστήριξη απέναντι μας. Δεν μπορούν να κάνουν αλλιώς.
Οι Έλληνες δεν ζητιανεύουμε, αλλά διεκδικούμε ό,τι μας ανήκει, τα δικαιώματα μας και όλα όσα απορρέουν από την θέση μας μέσα στην ΕΕ.