Συναυλία στον κήπο του ιδρύματος Σ.Νιάρχος.

Οι μεγάλες, ανοιχτές συναυλίες, δεν μου αρέσουν. Εχθές, όμως, πήγα στην συναυλία του Δ.Σαββόπουλου στον νέο Κήπο του Ιδρύματος Σ.Νιάρχος, που άνοιξε πρώτη φορά, για το κοινό. Έμεινα εντυπωσιασμένος! Ο χώρος (επικλινής έκταση με γκαζόν όπου κάθονταν ο κόσμος), φωτισμός και εφέ, ήχος, γιγαντοοθόνη, λήψεις από παντού (ακόμη και από κάμερα πολύ ψηλά) όλα υψηλής ποιότητας και ένας Σαββόπουλος καταπληκτικός που μόνο με τρία όργανα (synthesizer, μπάσο και ντράμς και την δική του ακουστική κιθάρα) παρουσίασαν τραγούδια του διασκευασμένα και δοσμένα μοναδικά! Ήταν καταπλητική βραδιά.
Ωστόσο σκέφτηκα πάλι εκείνο που έχει σχέση με τους «έλληνες ευεργέτες» που καθόλου δεν γουστάρω! Κάτι τύποι όπως Συγγρός, Εμπειρίκος, Λάτσης, Μποδοσάκης, Ωνάσης και άλλοι, που πλούτισαν με την υπεραξία της εργασίας χιλιάδων ανθρώπων, έκλεψαν το δημόσιο , δεν φορολογήθηκαν όπως έπρεπε, μετά χαρίζοντας μέρος της περιουσίας τους, το έπαιξαν «ευεργέτες» για να μείνουν στην ιστορία. Το ίδιο και ο Σ.Νιάρχος, που ναι μεν δούλεψε και αυτός επιχειρηματικά, όμως η περιουσία του δημιουργήθηκε από την εργασία τόσων ναυτικών και άλλων, που θαλασσοπνίγηκαν , για να μην αναφέρουμε όσους θυσιάστηκαν στον βωμό των εργατικών ατυχημάτων.
Όλοι αυτοί, λοιπόν, οι πραγματικοί ευεργέτες, δικαιούνται τουλάχιστον να αναφέρονται στις μεγαλόσχημες ομιλίες που κάνουν οι «διευθυντές» αυτών των ιδρυμάτων, αποθεώνοντας τον «ευεργέτη». Το έργο του Σ.Νιάρχου θα στοιχίσει 475 εκ. ευρώ, (οι φόροι ενός χρόνου δηλαδή, που παρακράτησε ο «ευεργέτης») μικρό σχετικά ποσό για το δημόσιο που θα μπορούσε να κάνει την ίδια επένδυση. Τουάχιστον εμείς ας τους θυμόμαστε και ας τους τιμούμε στην συνείδηση μας.