Ο πρόεδρος, ο πρωθυπουργός, ο ηγέτης ....

Μια λανθασμένη εντύπωση έχει κυριαρχήσει, λόγω της συνεχούς αναφοράς των σχολιαστών και δημοσιογράφων των ΜΜΕ στον τρόπο με τον οποίο παίρνουν τις αποφάσεις οι αρχηγοί γενικώς την οποία ενισχύουν και οι ίδιοι, όταν κάνουν ανακοινώσεις και μιλάνε σε πρώτο πρόσωπο προς το κοινό.

Όντως, είναι εκείνοι που παίρνουν τις αποφάσεις μόνοι τους ή όχι; Επειδή η τυπικότητα της θέσης τους απαιτεί την δική τους τελική υπογραφή και την προσωπική τους ανακοίνωση προς την κοινή, σημαίνει ότι κάθισαν μόνοι τους και σκέφτηκαν και αποφάσισαν;
Ακούμε πχ. πως Ομπάμα αποφάσισε την αποκατάσταση των σχέσεων με την Κούβα ή πως ο Πούτιν έδωσε εντολή επέμβασης στην Κριμαία ή ότι η Μέρκελ αποφάσισε ή πως ο Τσίπρας έκανε ανασχηματισμό και έβαλε τους υπουργούς που ο ίδιος επέλεξε.

Μπορεί ο αρχηγός να έχει όλη την "συγκεντρωμένη" προσωπική ευθύνη των τελικών επιλογών και αποφάσεων, αυτό όμως δεν σημαίνει πως τις παίρνει μόνος του. Γύρω του υπάρχουν σύμβουλοι, συνεργάτες, ειδικοί, εκπρόσωποι και διάφορες ομάδες, που μελετούν, σχεδιάζουν, παρουσιάζουν τις απόψεις τους και τις περισσότερες φορές, συναποφασίζουν αυτό που θα εμφανίσει προς τα έξω ο αρχηγός.

Τις ομάδες και τα πρόσωπα που τις αποτελούν, μπορεί να είναι προσωπική επιλογή του αρχηγού, μπορεί όμως και να μην είναι (πχ. μπορεί να είναι του κόμματος που ανήκει, ειδικών επιτροπών μελέτης θεμάτων κλπ.). Σημασία έχει να ξέρουμε πως οι ομάδες είναι εκείνες που "συνθέτουν" τις τελικές αποφάσεις, αν θέλουμε να κάνουμε σωστή ανάλυση των γεγονότων. Οι ομάδες, που διέπονται από συγκεκριμένες ιδέες, έχουν την δική τους πολιτική και ενδεχομένως να εκφράζουν συμφέρονται παραγόντων έξω από το κυβερνητικό περιβάλλον.

Αυτές τις ημέρες τα πυρά της αντιπολίτευσης συγκεντρώνονται στον "αρχηγό οικονομικών" Βαρουφάκη, που μας έριξε στα βράχια, μας χρέωσε 25 δις, μας κατέστρεψε κλπ. Το ίδιο λένε βεβαίως και για τον Τσίπρα, που καθυστέρησε την διαπραγμάτευση και αυτό είχε σαν συνέπεια το Μνημόνιο 3 κλπ. κλπ. Είναι φανερό, πως ουσιαστικά η πραγματικότητα είναι διαφορετική από αυτήν που θέλουν να εμφανίζουν τα ΜΜΕ και τα κόμματα, γιατί στην σύγκριση πρέπει να μπαίνουν οι πολιτικές και όχι τα πρόσωπα που τις εκφράζουν, τα οποία μάλιστα είναι και αναλώσιμα.

(Αυτό είναι και ένα σχόλιο για τον "Πιτσιρίκο" που με σημερινό σημείωμα του, σχολιάζει τον Βαρουφάκη με τρόπο που μόνο την προσωπική του blogger ασχετοσύνη διασκεδάζει. Σε άλλο σημείωμα θα γίνω πιο συγκεκριμένος. )